De laatste dagen in Gambia ...

Wat zal ze het missen die dochter van mij als ze terug op Belgische bodem is ?

De zon die elke dag van de partij is en die je zoveel energie geeft. Twee maand kunnen genieten van het Gambiaanse werkveld , de cultuur, de leefwereld ... Tevreden zijn met kleine dingen, een glimlach op een gezicht toveren door er te zijn voor de hulpbehoevende, dankbaarheid ervaren bij het uitdelen van prulletjes in ons ogen maar waardevolle gadgets in de ogen van een Gambiaans kind, betrokken worden in het alledaagse Gambiaanse familieleven, genieten van de stilte van de zee of lekker luieren aan het zwembad, het kuieren op de marktjes, het werken aan de opdrachten in niet zo gemakkelijke omstandigheden. Uitgenodigd worden op feestjes van de vrienden of familie van het gastgezin zonder die personen te kennen.

Lange wachttijden in de ontmoetingsplaats van de dokter en dan ofwel behandeld worden of terug naar huis zonder behandeling omdat de dokter zijn kat stuurde.

Op het werkveld : operaties bijwonen. Deze zijn niet te vergelijken met de operaties in België op gebied van hygiëne, accommodatie, materiaal... Maar het lukt ook.

De operaties van vzw Kico zijn vorige week op de geplande dag niet kunnen doorgaan maar zijn uitgesteld tot deze week. Jammer genoeg zal ze dit niet meer kunnen bijwonen daar ze reeds in Belgenland is maar in haar gedachten zal ze die dag bij de operaties aanwezig zijn.

Zaterdag de laatste keer naar de markt geweest met Christina (de logeermama) om de aankoop van de allerlaatste souvenirs en de ingrediënten om een lokaal drankje klaar te maken.

Zondag : een smsje met een gelukkige moederdag voor mij en oma. Terwijl zij geniet van een boterhammetje met smeerkaas , genieten wij van de moederdagbrunch. Op het einde van de dag nog eens vlug bellen naar haar maar net nu was er iets mis met de verbinding. Talrijke keren het nummer ingetoetst maar steeds géén verbinding en dan eindelijk een krakende lijn maar we hoorden haar toch enkele minuten op onze moederdag.

Maandag naar de kapper voor een Gambiaans kapsel. Hoelang zal dat stilzitten worden om zo'n kapsel te bekomen.

Dinsdag : afscheidsbezoekje aan het ziekenhuis en het gemeentehuis. De overschot van de meegebrachte gadgets bezorgen aan Seedy zodat hij bij andere een glimlach kan toveren op hun gezicht.

En dan inpakken ... afscheid nemen van het gastgezin ... traantjes wegpinken ... een laatste keer dankbaar zijn voor de gekregen gastvrijheid en de kans om dit alles te kunnen meemaken ... met weemoed twee maanden Gambia achter zich laten ... en met dubbel gevoel verlangen naar het thuisfront ... naar de stress, de werkdruk, het Belgisch klimaat, de familie,

het laatste sprongetje naar ... het diploma ... het einde ... HET BEGIN ... VAN EEN TOEKOMST ... doorspekt met ... DROMEN ... REALITEIT ...

Linda De Muynck

(mama van Lara)